Reinsburgstraße

- Stuttgarter Zeitung of 15.02.1948 -

Załóżmy, że twój zaburzony psychicznie ojczym (którego od dawna uważałeś za geniusza) zamordował wszystkich członków sąsiedniej rodziny oprócz jednego i podpalił ich dom. Czy nie uważasz się za zobowiązanego do bycia szczególnie miłym dla tych, którzy pozostali, nawet jeśli cię nie lubisz?

Jeśli odpowiesz twierdząco na to pytanie, pozwól mi powiedzieć, że większość polskich Żydów 1500 na górnej Reinsburgstrasse w Stuttgarcie to ocalali z żydowskiej populacji Radomia, którzy w sierpniu byli 1942 Niemców SS zostało „zlikwidowane”.

Z ponad trzech milionów polskich Żydów, których eksterminacji Hitler przypisał SS, około 150 000 pozostał, mniej niż jeden dwadzieścia. Z 450 000 w Warszawie około 10 000, jeden z czterdziestu pięciu. W Radomiu, mieście mieszkańców 90 000, Żydzi 30 000 zostali wówczas „wygnani”. Były zaokrąglone w górę jak bydło, mężczyźni, kobiety i dzieci, a następnie wykonano dwa stosy. Tymi, dużymi, byli ci, którzy mieli zostać zabici, ponieważ wydawali się niezdolni do ciężkiej pracy, szczególnie starcy i dzieci, a następnie wszystkie „okazy”, które nie wyglądały na bardzo silne. Wbijano je w samochody i zabrano około 200 mil do obozu zagłady w Treblince (między Warszawą a Białymstokiem). Tam odjechał pociągiem do komór gazowych, po tym, jak starannie dostarczono ubrania, bieliznę i buty. Mała grupa, w sumie tylko około 3 000 osób, została przeznaczona do „anihilacji poprzez pracę”. Najpierw zostali zamknięci w lokalnym obozie, a następnie rozdzieleni na Majdanek, Auschwitz i inne obozy koncentracyjne, a przybyli latem 1944, wycofując się z Polski, głównie do Vaihingen an der Enz. Po upadku w kwietniu 1945 około połowa tych osób była nadal na Życie, najbardziej odporne, nie zawsze najlepsze. Dla nich, po różnych stacjach pośrednich, w sierpniu 1945 utworzono obóz na Reinsburgstrasse. Podobne obozy znajdują się nadal w Backnang, Hall, Heidenheim, Ulm i Wasseralfingen, przez całe życie w nich wokół osób 18 000. Wszyscy czekają na emigrację do Palestyny, gdzie zgodnie z decyzją ONZ powstaje państwo żydowskie.

W tym miejscu chciałbym móc pisać w następujący sposób: Po otwarciu obozu na Reinsburgstrasse parlament stanowy i rząd w Wirtembergii-Baden oświadczyły, że ich obowiązkiem jest naprawienie osób, które przeżyły najbardziej okropną zbrodnię we współczesnej historii zmarli krewni zostali zgrzeszeni przez poprzedni rząd niemiecki. Wszyscy żydowscy DP z tatuażem z obozu koncentracyjnego na przedramieniu traktowani są jak goście rządu Wiirttemberg-Baden, dopóki nie opuszczą naszego kraju. Są uprawnieni do podwójnych racji żywnościowych, przyzwoitej odzieży i wygodnego mieszkania, wszystko na koszt rządu. Otrzymujesz bezpłatne przejazdy środkami transportu publicznego, ponieważ ich przedstawiciele są zarezerwowanymi miejscami honoru na wszystkich imprezach publicznych. Po wyjściu do nowego domu otrzymują pieniądze podróżne w dobrej walucie, a także sumę, która pozwala im rozpocząć nowe życie w miejscu docelowym.

To lub coś podobnego powinno znaczyć, jeśli jest moje - nie jej? Pojęcie prawa i sprawiedliwości, które wymaga, aby niesprawiedliwość została naprawiona bez względu na to, czy dana osoba ją lubi, czy nie. B. Negro trader czy nie. Oczywiście, sprytni ludzie udowodnią mi, że udałem się w regiony utopijne i że w polityce nie zawsze jest możliwe robienie tego, co się dzieje w kościele - przynajmniej głoszenie. Ale nic na to nie poradzę: nie mogę winić Żydów na Reinsburgstrasse za nielegalny handel. Jest on aktem samowystarczalności, samoobrony, można by niemal powiedzieć, w świecie, jaki musi się wydawać ocalałym z Radomia: gdzie wszyscy starają się o siebie dbać, gdzie, w pewnych okolicznościach w skrócie wszyscy sprzeciwiają się jedności: tam, gdzie przemoc ma miejsce.

Inni powiedzą mi, że do tej pory niemieccy Żydzi, którzy stracili wszystko, nie otrzymali rekompensaty, że politycznym prześladowcom, ofiarom bomb, uchodźcom pokazano zimne ramię, którzy są „bliżsi” niż mieszkańcy z Radomia. A jednak uważam, że Narodowe Państwo Socjalistyczne wyrządziło największej szkody temu człowiekowi i że powinni byli być pierwszymi, którym należałoby dokonać zadośćuczynienia, choćby tylko szczery gest zadośćuczynienia, z wyjątkiem tego, że był to jeden Jest to szczególna wymówka, aby powiedzieć, że robisz rzeczy dla innych, którzy są uprawnieni do odszkodowania i nic.

Dłoń na sercu: czy wahałbyś się zdobyć środki na późniejsze osiedlenie się w Palestynie poprzez handel w Niemczech, po tym, jak niemiecki rząd zamordował twoich rodziców i rodzeństwo, sam odebrał ci własność, a następnie nosił cię przez kilka lat przeciągnął obóz koncentracyjny z zamiarem nie pozwolić ci żyć? Odrzuciłbyś to, w tym przypadku twoje IROCatering w celu uzupełnienia o kaloriach 2000 na czarnym rynku? Może nawet przy pomocy tego handlu ludźmi, aby sfinansować szkołę obozową, w której dzieci żydowskie uczy się arytmetyki i religii, geografii i gimnastyki; szkoła handlowa, w której dzieci w wieku od 17 do 24 są szkolone jako ślusarze i kowale, krawcy lub technicy dentystyczni, aby pewnego dnia mogli umieścić męża w krainie nadziei?

Stuttgarter Zeitung, 4. Jg., Nr 16 z 15. Luty 1948

Reinhard Appel Pamięta, że ​​artykuł był „jak bomba”. Rezultatem była zalew listów czytelników do Schairera. „Ten, który zawsze opiekował się małym człowiekiem, tym razem trzymał przed sobą lustro ... W ponad stu listach oburzenie zostało uwolnione i w demaskatorski sposób na pierwszy plan wysunęła się dusza drobnomieszczaństwa”.