Międzynarodowy faszyzm

Siła ochronna właścicieli

- Yg. 1930, nr 43 -

,de zwycięstwo wyborcze Niemieccy faszyści wsparli także austriackich ciemnych mężczyzn wokół Seipel. Schober znika, a duchowy Lord wraca na miejsce, wspierany przez Gwardię Macierzystą Starhemberg. Seipel radzi swojemu bratu w Chrystusie, „zimnemu” faszystowi Brüningowi, aby w tym samym czasie włączył nazistów do koalicji rządowej. W Czechosłowacji Faszystowska klika wokół Stribrny dzikie nacjonalistyczne ekscesy, które zostały sympatycznie przyjęte przez praskiego prezydenta policji. Polski dyktator wojskowy Piłsudski doprowadza do ostatniego ciosu przeciwko pozornej demokracji parlamentarnej. Fiński Ruch Lappodowodzony przez wielkiego chłopa zwycięsko atakuje Helsingfors; kilka tysięcy komunistów migruje do fińskich lochów lub zostaje wydalonych z kraju. Na Węgrzech dominuje ponury terror Horthy, Rumunia kolędy rywalizuje ze swoimi sąsiadami o koronę białego terroru. W Hiszpanii nastąpiła tylko dekoracyjna zmiana sceny. Ogólne warunki zniknął z teatru politycznego, jego miejsce jest nie mniej ambitne i srogi matador a. Włochy Mussolini Oczywiście nie może tego zabraknąć w tym wieńcu. Włoska prasa oklaskiwała zwycięstwo wyborcze Hitlera.

*

Ruch faszystowski we wszystkich krajach jest niczym innym, jak ostatnią próbą wielkiej burżuazji, by jak najbardziej utrzymać władzę polityczną. Czyniąc to, korzysta z pomocy wszystkich, którzy źle oceniając ekonomiczne potrzeby i prawa, stawiają się po ich stronie, po niewłaściwej stronie.

Niemiecki faszyzm wie, że w Niemczech musi liczyć się z oświeconą siłą roboczą i odpowiednio rozwija wątki. Liczy się także z rosnącą nędzą dużych, pensyjnych mas. I liczy na rosnące intelektualne i materialne wykorzenienie wciąż niezależnych egzystencji klasy średniej.

Z tych obliczeń wynika jego program. Wisi płaszcz pseudosocjalizmu, licząc na napływ z kręgów klasy robotniczej. Nazywa siebie anty-marksistowskim i ma nadzieję na napływ pracowników, którzy czasami zachowują się dziko przeciwko ich postępującej proletaryzacji, pod auspicjami przestarzałej świadomości państwowej i obiecują sobie, że wstąpią na drabinę społeczną. Zwłaszcza drobni pracownicy komercyjni, w swojej często wzruszającej politycznej naiwności, są tym bardziej narażeni na puste szale hitlerowskiego złudzenia, ponieważ czują się przeciwko wszelkim prawom gospodarczym nie jako klasie, ale jako państwo, które wciąż obiecuje wszystko z prywatnej inicjatywy w dzisiejszym społeczeństwie , Patrzą w oczy i realizują romantyczne sny, które wyśmiewają całą ekonomię.

Niemiecki faszyzm wyjaśnia niezależnej i wyższej klasie średniej, że ich upadek jest spowodowany stale rozszerzającymi się rządami wielkich domów towarowych i karteli, które są głównie pod wpływem żydowskiego kapitału. Ponadto wraz z zerwaniem niewoli odsetkowej poprawiłaby się również jego sytuacja materialna. Hitler otacza całość czarną, białą i czerwoną szarfą ze swastyką, ryczącymi fanfarami, „burzowymi istotami i falami”, co daje mu wsparcie wysokich rangą wojskowych i byłych książęcych potentatów, którzy tymczasowo zaszyli się w mysich norach w 1918 roku, a teraz nadszedł ich czas. trzymać.

Widać, że niemiecki faszyzm najwyraźniej bierze pod uwagę niemieckie uwarunkowania gospodarcze, aby jeszcze chętniej kamuflować swoje prawdziwe oblicze. Jego prawdziwa determinacja polityczna uwidacznia się dopiero w mniej lub bardziej publicznej sympatii, z jaką towarzyszy i finansuje wielki niemiecki przemysł. Trzeba tylko zapamiętać nazwiska takie jak Kirdorf, Thyssen, Borsig, ale także Bechstein i Mutschmann, nie wspominając o Hugenbergu, który jako przedstawiciel wielkiego niemieckiego przemysłu udziela przynajmniej dziennikarskiego i organizacyjnego wsparcia faszyzmowi w Niemczech [...]

1930, 43 · Ludwig Kuttner